اولویت نویسندگانمان جوایز جشنواره ها شده است!

سوسن طاقدیس گفت: متاسفانه این روزها هر جشنواره‌ای که برگزار می‌شود تنها به برگزار کردن اختتامیه و اهدای جوایز بسنده می‌کنند و اولویت نویسنده‌ها هم متاسفانه گرفتن جایزه شده است.

هفت سرزمین/  سوسن طاقدیس، نویسنده پیشکسوت، اظهار داشت: از زمانی که من با مفهوم «نویسنده نوقلم» آشنا شده‌ام، تا به امروز این معنی بسیار تغییر کرده است. در گذشته نویسنده‌ نوقلم کسی بود که چندسال با خودش کار کرده بود و داستان‌هایی نوشته بود، اما نویسنده نوقلم در معنای امروزی اغلب کسی است که به یک‌باره به ذهن‌اش خطور می‌کند برود و نویسنده شود!

وی ادامه داد: به همین علت اکثر آثار نویسنده‌های نوقلم ما بسیار ابتدایی است و به ندرت آثار خوبی را می‌توان یافت که قلم منسجم و پخته‌ای داشته باشد.

نویسنده کتاب «جوراب سوراخ» تصریح کرد: وقتی نویسنده‌ای پیشینه‌ پرباری ندارد، باید مقداری هم به آزمون و خطا اعتماد کند و با آزمایش کردن متوجه قابلیت‌های خودش بشود. هیچ مرکز آموزشی هم وجود ندارد که بتواند هنر را به کسی بیاموزد. هنر باید در درون نویسنده نهادینه شده باشد و با خون و پوست آن عجین باشد. اینکه نویسنده تا چه اندازه خلاقیت و استعداد داشته باشد با آموزش پیاده نمی‌شود. مراکز فرهنگی تنها مسئولیت استعدادیابی را به عهده دارد.

وی با تاکید بر اهمیت عنصر خلاقیت در هنرمندان و داستان‌نویسان گفت: نویسنده خوب نمی‌تواند فارغ از خلاقیت باشد. شما تصور کنید ما نویسندگانی داریم که در روستا زندگی نکرده‌اند اما در مورد روستا و دهکده به گونه‌ای داستان می‌نوشتند و می‌نویسند که انگار از دل دهکده‌ها و روستاها برخاسته‌اند.

طاقدیس افزود: یا مثلا ما نویسندگانی داشتیم که اصلا به خارج از کشور نرفته بودند، اما موضوعات و اتفاقات خارج را به حدی درک کرده بودند که به خوبی می‌توانستند در مورد آن داستان بنویسند. نویسندگان اگر خلاقیت داشته باشند می‌توانند موضوعات گسترده‌ای را به عنوان سوژه انتخاب کنند، در حالی که ممکن است تجربه‌ای از آن سوژه نداشته باشند. البته این موضوع مستلزم آن است که مورخان و پژوهشگران اطلاعات لازم و مستندات موجود را به شکل لازم و ملزوم در اختیار نویسندگان قرار دهند.

این نویسنده خاطرنشان کرد: در نظر بگیرید که جنگ جهانی دوم قبل از به دنیا آمدن خیلی از نویسندگانی که در حال حاضر در مورد آن می‌نویسند، صورت گرفت. اما کتاب‌ها و فیلم‌ها و منابع مختلف تا حدی در مورد آن جنگ روایت کردند که اگر کسی هم آن جنگ را ندیده بود، به راحتی می‌توانست در مورد آن بنویسد. بنابراین ما باید متریال تاریخی لازم برای کار نویسندگی را در اختیار نویسندگان جوان قرار دهیم تا نویسنده‌ای که خلاقیت دارد بتواند با این‌ها داستان‌های ماندگار بنویسد.

طاقدیس درباره برگزاری جشنواره‌های ادبی گفت: هدف جشنوارها مخاطبان امروز، فردا و آینده است. حتی از میان این‌ها آیندگان اهمیت بیشتری دارند و آثار جشنواره‌ها برای آیندگان است. بنابراین برگزاری جشنواره‌های ادبی برای آینده مملکت ما ضروری است تا از طریق آن‌ها برای خودش فرهنگ‌سازی کند.

وی ادامه داد: اما در کنار برگزاری جشنواره‌ها مدیریت این نوع جشنواره‌ها باید خیلی دقیق، عمیق و تحقیقی صورت گیرد. متاسفانه این روزها هر جشنواره‌ای که برگزار می‌شود تنها به برگزار کردن اختتامیه و اهدای جوایز بسنده می‌کنند و اولویت نویسنده‌ها هم متاسفانه گرفتن جایزه شده است. در حالی که اصل قضیه این است که روند و پروسه‌ای ایجاد شود تا چراغ راه کسانی باشد که می‌خواهند در این زمینه فعالیت کنند.

طاقدیس در پایان گفت: در کل خوشحالم که جشنواره‌های ادبی برگزار می‌شود، زیرا اگر این‌ حرکت‌های فرهنگی در کشور نبود، ما به خیلی از موقعیت‌های کنونی نمی‌رسیدیم و به نظر من لازم است که این نوع جشنواره‌ها برگزار شوند. اما لازم‌تر از آن این است که دقت، تحقیق و بررسی برای هر چه بهتر شدن جشنواره بعدی، صورت بگیرد و تنها به جایزه گرفتن ختم نشود. زیرا چنین اتفاقات گسترده ادبی آینده ما را می‌سازد.

منبع: مهر

Print Friendly
لینک خبر : http://www.7sarzamin.ir/?p=7438

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *