نوبل به هیچ نویسنده ای اعتبار نمی دهد!

اسدالله امرایی، مترجم در نشست گفت: نوبل ادبیات به تنهایی به هیچ نویسنده‌ای اعتبار نمی‌دهد زیرا تنها اثر نویسنده است که به کار حرفه‌ای او اعتبار می‌بخشد.

هفت سرزمین/ امرایی در نشست «نوبل و مترجمان» که شب گذشته (چهارشنبه ۱۶مهر)  با حضور لیلا سبحانی، مهدی غبرایی، خجسته کیهان، فؤاد نظیری و محمد حسینی برگزار شد، گفت: سال ها قبل مقاله‌ای از گابریل گارسیا مارکز ترجمه کرده‌ام که درباره برندگان نوبل نوشته شده است. این مقاله «بزرگانی که بزرگ نبودند» نام دارد و حاصل نگاه چپ و دوره ایدئولوژیک مارکز در ادبیات بود. این مقاله اوایل دهه ۶۰ در مجله «کیهان فرهنگی» به چاپ رسید.
 
وی افزود: مارکز آنجا اشاره کرده که از برخی برندگان نوبل اثری درخشان به جای نمانده است و آن‌ها فقط یک نامند. از جمله سولی پرودوم، نخستین برنده نوبل ادبیات از این جمله است. مارکز در آن مقاله به محرمانه بودن داوری جایزه نوبل اشاره کرده که البته در سال‌های اخیر تا حدودی می‌توان درباره آن حدس‌هایی زد. امسال از پنج کاندیدایی که حدسی می‌زدیم برنده نوبل شوند، یکی‌شان نوبل را دریافت کردند.
 
مترجم رمان «با چشمان شرمگین» اثر طاهر بن‌جلون ادامه داد: برخی‌ می‌گویند نوبل سیاسی است که البته تا حدودی می‌توان حرف آن‌ها را قبول کرد. شاید سیاسی‌ترین اهدای جایزه نوبل به قول آقای کاوه میرعباسی بعد از چرچیل، اسوتلانا آلکسوویچ باشد که امروز جایزه نوبل را برد. آلکسوویچ ادیب نیست و در واقع یک مقاله‌نویس و روزنامه‌نگار است. گرچه مقاله نویسی از نظر ما جزو ادبیات نیست اما اگر نیک بنگریم این کار نیز جزو ادبیات محسوب می‌شود.
 
امرایی ادامه داد: من در نشر ثالث، آثار یکی از برندگان نوبل را ترجمه کرده‌ام که «خزان خودکامه» نام دارد که البته عنوان پیشنهادی زنده‌یاد احمد شاملو و احمد کریمی حکاک بود. آن‌ها قصد داشتند این کتاب را ترجمه کنند و کارشان را شروع کرده بودند اما بعداً از هم جدا شدند و نتوانستند ترجمه این اثر را به پایان برسانند و این کتاب روی دست ماند. نویسندگان دیگر هم این رمان را ترجمه کرده‌اند. البته کتاب‌ دیگری هم دارم که قرار بود با عنوان «بیست یک، بیست و یک» چاپ شود که یکی از داستان‌هایش به دلیل ممیزی حذف شد. این کتاب با عنوان «بیست بیست» منتشر شد. مجموعه دیگری داشتم که با عنوان «جفت ۶» منتشر شد و اثر دیگری به نام «۶ و بش» داشتم که منتشر نشد.
 
مترجم رمان «لائورادیاس» اضافه کرد: هر جایزه‌ای از جمله جایزه نوبل موجی در تمام دنیا راه می‌اندازد که صرفاً مختص کشور ما نیست. البته کمیته نوبل یک کمیته کاملاً بسته و آکادمیک است و شاید اعضای آن را ۱۰ دقیقه تحمل کنیم، آن هم ما که معمولاً آدم‌های صبوری هستیم. امروز بی‌صبرانه منتظر بودم که جایزه را یا به فیلیپ راث یا جویس کرول اوتس یا به موراکامی بدهند. این‌ها نویسندگانی بودند که آثارشان مطرح بود و به مسایل انسانی در دنیا کمک کردند. به گمانم این جوایز می‌تواند مبنای جدیدی در جامعه ما باشد. متأسفم که امسال جایزه را به سوتلانا آلکسوویچ دادند، چون ما اسم ابتدا به ساکن در فارسی نداریم، نام کوچک او را اسوتلانا تلفظ می‌کنیم. این نویسنده ظاهراً خیلی به استالین علاقه‌مند است و نامش نام دختر استالین است.
 
امرایی افزود: او ضمن این‌که طرفدار استالین است از دخالت روسیه در اوکراین و جمهوری‌های بالتیک هم دلخور است و علیه آن‌ها در فاجعه چرنوبیل که فاجعه‌ای بزرگ بود مقاله نوشته است. همه این‌ها دست به دست هم داده است تا به عنوان یک ضرب شست به روس‌ها از او استفاده کنند. به گمانم کمیته نوبل ادبیات البته بیش از همه شعار «نه شرقی و نه غربی» را  محقق کرده است و با هر دو بلوک مخالف است. ما این همه نویسنده خوب در امریکا داریم که به آن‌ها جایزه ندادند و این همه هم نویسنده حرفه‌ای در شرق داریم که به آن‌ها هم جایزه نداده‌اند. امیدواریم که اثر قابل توجهی از ایشان در ایران هم ترجمه شود.

منبع: ایبنا

Print Friendly
لینک خبر : http://www.7sarzamin.ir/?p=14656

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *