چرخه تولید و تقاضا برای مجسمه سازی باید بچرخد

“پرندگان کوچ” اولین نمایشگاه آثار بابک صبحی پیکره‏ساز ایرانی از جمعه ۷ آذرماه در فرهنگسرای نیاوران با استقبال خوب مردم و علاقمندان برپا گردیده است .

 

صبحی که سال‎های‎ متمادی به ساخت آثار هنری برای میادین و پارک‎های‎ شهرهای مختلف کشور ترکیه مبادرت کرده و در ایران برای اولین بار نمایشگاهی از آثارجدید خود را در محوطه باز فرهنگسرای نیاوران برگزار کرده است در ارتباط با آثارش در این نمایشگاه گفت:پرنده به خاطر طبیعتی که دارد همیشه در حال کوچ است. تجربه خیلی از کسانی که سال ها دور از وطن هستند همیشه برای من تداعی کننده پرندگان کوچ بوده است. تم غربت همیشه در وجود من بود و همیشه دوست داشتم یک جوری آن را بیان کنم . به همین دلایل تصمیم گرفتم با خلق این پرندگان حس غربت را بیان کنم. برای هرچه بهتر نشان دادن این پرندگان نیز دلم می خواست از متریالی استفاده کنم که قابل پرواز باشد برای همین باید از توری های گالوانیزه و فلزی استفاده می کردم . توی دل این پرندگان شاخه های طبیعی پرندگان است .در واقع اینها دارند لانه هایشان را با خودشان حمل می کنند مثل ما که هر جا می رویم خاکمان و ذاتمان با ما است.

وی در رابطه با رنگ این پرندگان و تعدادشان اظهار داشت :رنگ مورد استفاده برای این پرندگان خیلی شاد است و در عین حال رنگ آتش است. آتش برای من همیشسه نمادی از آفرینش خورشید و زندگی بخشی بوده است. شاخه های طبیعی نیز که در دل این پرندگان کار شده، رنگشان سفید است که رنگ سفید نماد آرامش و صلح و امید است. منظورم از ترکیب این دو رنگ این بوده است که اگر چه اینها رنگ تندی دارند و آتش هستند اما در دلشان نور و امید و آرامشی است که نوید برگشتن آنها به سرزمینشان را می دهد. من خیلی دوست داشتم صد ها پرنده در این نمایشگاه درست می کردم و همه درخت ها را پر می کردم اما به خاطر نبود وقت، بیشتر از این تعداد نتوانستم پرنده درست کنم. تهیه ابزار و وسایل مورد نیاز برای ساخت این پرندگان نیز بسیار سخت بود . اگر وقت بیشتری داشتم تمام این فضاها را پر می کردم . فرهنگسرای نیاوران بسیار زیباست و باغش برای کار من بسیار مناسب بود. امیدوارم در سال های دیگر پرندگان بیشتری درست کنم و نمایشگاه حجیم تر و زیباتری برگزار کنم.

این مجسمه ساز در پاسخ به این سوال که چرا تا کنون نمایشگاهی در داخل کشور برگزار نکرده بود گفت:من نزدیک به بیست و چهار سال است که در خارج از کشور زندگی کرده ام. در ترکیه هم به علت اینکه هم در دانشگاه تدریس میکنم ، هم آتلیه دارم و هم چند پروژه مهم را انجام می دهم کمتر وقت می کنم به ایران بیایم ،در نتیجه این فرصت نبود که در ایران نمایشگاهی برگزار کنم .همچنان نیمه ای از خودم را در ایران می بینم و همیشه وقتی کار انجام می دهم با خودم فکر میکنم که اگر این کار در تهران بود چگونه می شد و همیشه یک قیاس به این شکل در ذهن من وجود دارد.

وی در ارتباط با فعالیت هایش در کشور ترکیه بیان کرد:من دپارتمان مجسمه سازی و سرامیک آکادمی استانبول ، که اولین دانشگاه خصوصی در ترکیه است را راه اندازی کردم و چندین سال رییس این دپارتمان بودم . نزدیک به ۷ سال در آنجا تدریس میکردم اما به علت انجام چندین کار حجمی و میدانی به شهر های دیگر رفتم و بعد از آن مجددا به استانبول برگشتم. البته کار اصلی من پیکره سازی برای فضاهای شهری است.

وی با خوب توصیف کردن وضعیت مجسمه سازی در ایران ادامه داد : ما نسبت به کشورهای همجوار در زمینه مجسمه سازی عقب نیستیم. مجسمه سازی اصولا کاری است که امکانات بیشتری از نقاشی می طلبد شاید به این علت است که در اغلب کشور ها بنا به دلایل مختلف همچون سبک بودنش و قابل نشان دادن کار در هر جایی و … بیشتر پیشرفت می کند. ولی کار حجمی به ویژه کار حجمی شهری کار پر هزینه ای است و هر پروژه مدت زمان زیادی را برای خلق اثر از مجسمه ساز میگیرد. در ایران هم به همین دلایل و دلایل اقتصادی هر چند آدم کارهای خوب حجمی زیادی در تهران می بیند اما به وسعت این شهر کار های حجمی بسیار کم است و خوب وقتی تعداد کارهای حجمی کم باشد کیفیت کارها نیز پائین می آید. این اتفاق در همه زمینه های هنری نتیجه مشخصی می دهد. اگر ۱۰۰ ها کار مجسمه در تهران ساخته شود تعداد کارها ی قابل قبول بیشتری از دل آن بیرون کشیده می شود که می توان آنها را در جوامع بین المللی معرفی کرد . چرخه تولید و تقاضا برای مجسمه سازی باید با سرعت قابل توجهی بچرخد .

وی در ارتباط با المان های کارش افزود : من هیچ موقع سعی نکرده ام در کارهایم از المان های خاصی استفاده کنم اما گاهی دیده ام در نقش برجسته ای که روی سنگ انجام داده ام از گل های پارسی استفاده کرده ام و هر منتقدی هم که کارها را می دید متوجه این نکته می شد و این اصلا آگاهانه نبود. این قبیل چیزها در درون من بوده و گاهی کارهایم با المان های ایرانی همراه شده که اجتناب ناپذیر است.

صبحی در پایان صحبت هایش در ارتباط با حضور هنرمندان تجسمی در خارج از ایران و عدم فعالیتشان در کشورشان افزود:باید کار به آدم پیشنهاد شود. اگر پیشنهادی به من شود که برای فضای شهری تهران یا هر کجای ایران ، کاری انجام دهم حتما با رویی باز از آن استقبال می کنم .ما هنرمندان زیادی داریم که در خارج از کشور دارند کار میک نند مثلا در پاریس و یا وین هنرمندان ایرانی کارهای خوبی را در زمینه فضاهای شهری ارائه داده اند این ها اغلب فارق التحصیل دانشگاه هنر تهران هستند که در آنجا فعالیت های خوبی را دارند انجام می دهند . صدها نفر در آنجا دارند کار مجسمه می کنند اما با وجود مهاجر بودن هنرمندان ایرانی در کشورشان ، آنها کارهای هنرمندان ما را انتخاب می کنند که دلیل آن خوب بودن کار آنهاست . در ایران توجه زیادی به این دست هنرمندان نمی شود و من امیدوارم این توجه اتفاق بیافتد .

گفتنی است نمایشگاه کوچ پرندگان تا تاریخ ۳۰ آذر ماه تمدید گردید و علاقمندان جهت بازدید از این نمایشگاه می توانند همه روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۱۰ شب به فرهنگسرای نیاوران مراجعه کنند .

Print Friendly
لینک خبر : http://www.7sarzamin.ir/?p=218

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *