۲۱ آوریل (۱ اردیبهشت)/ خاطره بازی با آنتونی کویین و «زوربای یونانی»: ارباب! زندگی یعنی دردسر؛ ولی مرگ یعنی آرامش! آدم زنده باید با شجاعت و مردونگی بره به سمت دردسر! + لینک موسیقی

امروز ۲۱ آوریل (۱۹۱۵) سالروز تولد آنتونی کویین (بازیگر مشهور مکزیکی- آمریکایی) است. به بهانه تولدش، به او و یکی از مهم ترین آثار کارنامه اش – یعنی «زوربای یونانی»- پرداخته ایم.

اختصاصی هفت سرزمین/ حسن محسنی- در بخش «سینما- خاطره»، هر روز خاطره هایمان با فیلمسازان و هنرپیشه ها و هر آن کس را که به واسطه سینما خاطره ای از او به یاد داریم مرور می کنیم. به بهانه تولدشان؛ که مناسبت بسیار بسیار بهتری است از سالروز مرگشان؛ و چه بهتر که هنوز زنده باشند و خاطره هایمان رنگ فقدانشان را نداشته باشد…

طبیعتا به همه متولدین هر روز نمی توانیم بپردازیم (البته در حال راه اندازی بخشی به نام «تقویم- امروز» هستیم که در آن، به متولدان هر روز- در عرصه های فرهنگ و ادب و هنر- اشاره خواهیم داشت)؛ اما تلاش می کنیم هر روز، به بهانه تولد، سراغ یک نفر برویم و خاطره های مشترکمان را با او و آثارش مرور کنیم.

امروز-  ۲۱ آوریل (۱ اردیبهشت) – به سراغ آنتونی کویین و یکی از مهم ترین آثار کارنامه اش – یعنی «زوربای یونانی» – رفته ایم. در پایان این مطلب هم شما می توانید تم اصلی موسیقی شنیدنی میکیس تئودراکیس برای این فیلم و سکانس رقص زوربا در ساحل را بشنوید.

***********

۲ توضیح ضروری: 

۱- بابت کوتاهی دیروز و عدم تهیه و انتشار مطلب سینما/ خاطره، ما را ببخشید؛ اما این بار، مشکل از اینترنت نبود!

۲- امروز، سالروز تولد آنتونی کویین (بازیگر مشهور و محبوب مکزیکی- آمریکایی در فیلم هایی چون «محمد رسول الله»، «عمر مختار»، «زنده باد زاپاتا» و «زوربای یونانی»)/ جیمز مک اَوُی (بازیگر اسکاتلندی فیلم هایی چون «تاوان»، «وانتد» و «آخرین پادشاه اسکاتلند»)/ اندی مک داول (هنرپیشه آمریکایی با فیلم هایی چون «گل های هریسون» و «برش های کوتاه»)/ و ژان پی یر داردِن (کارگردان بلژیکی که با برادرش زوج فیلمسازی موفق «برادران داردن» را تشکیل داده اند و فیلم هایی چون «دو روز و یک شب» و «پسری با دوچرخه» را در کارنامه دارند)؛ اما انتخاب ما آنتونی کویین بزرگ و محبوب است.

********

آنونس «هفت سرزمین»!:

فردا- ۲ اردیبهشت (۲۲ آوریل)- سالروز تولد جک نیکلسن (بازیگر بزرگ آمریکایی با فیلم هایی چون «محله چینی ها» و «دیوانه از قفس پرید»)/ اَمبِر هِرد (بازیگر آمریکایی فیلم های «زامبی لند» و «سه روز برای کشتن»)/ لی تاماهوری (کارگردان نیوزیلندی فیلم های «روزی دیگر بمیر» و «لبه تیغ»)/ و شریل لی (بازیگر آمریکایی «تویین پیکز» ) است؛ اما با هر معیاری، نمی توان انتخابی جز جک نیکلسن کبیر داشت.

پس به همین بهانه، فردا به سراغ جک نیکلسن و یکی از آثار مهم کارنامه اش- یعنی «دیوانه از قفس پرید» میلوش فورمن – خواهیم رفت.

*********

آنتونی کویین: ۲۱ آوریل ۱۹۱۵/ ۳ ژوئن ۲۰۰۱

آنت نی کویین با نام کامل آنتونیو رودولفو اوکزاکا کوئین (Antonio Rodolfo Quinn Oaxaca) در روز ۲۱ آوریل سال ۱۹۱۵ در منطقه فقیرنشین چیاهوای مکزیک از پدری ایرلندی-مکزیکی و مادری مکزیکی-سرخ پوست به دنیا آمد.

او در کودکی به همراه خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد و در یکی از مناطق نزدیک لوس آنجلس بزرگ شد و مدرسه را زودتر از وقت موعود ترک کرد.

کویین قبل از اینکه هنرپیشه شود، بوکسور و نقاش بود و به کارهای گوناگون از جمله کارگری در کشتارگاه پرداخت. او که‌ به‌نسبت‌ هم‌ سالانش‌ غول‌پیکر بود، شروع‌کرد به‌ انجام‌ انواع‌ و اقسام‌ کارها، از واکس‌ زدن‌گرفته‌ تا کارگری‌ کشتارگاه‌ و قصابی‌ و بوکس‌.

مدتی بعد، علاقه‌اش به تحصیل او را به رشته معماری کشاند؛ اگرچه دلش می‌خواست بازیگر شود اما هیچ‌کس حاضر نبود به جوانی که هنوز انگلیسی را با لکنت واضح حرف می‌زد، نقشی بدهد. در ۱۹۳۶ به طور اتفاقی چند دقیقه نقش یک سرخ پوست را بازی کرد و چنان خوب  بود که تحسین کوپر – اسطوره سینمای وسترن- را برانگیخت.

بعداز آن کارگردان‌ها به سراغ او آمدند اما فقط برای ایفای نقش سرخ پوست‌ها یا بزهکارها. تا این که در سال ۱۹۴۷ نقش استنلی کووالسکی(همان نقش براندو در سال ۱۹۵۱ در نسخه سینمایی «اتوبوسی به نام هوس» به کارگردانی الیا کازان) در نمایش «اتوبوسی به نام هوس» را بازی کرد و به شهرت رسید. پنج سال بعد (۱۹۵۲) به خاطر بازی در نقش برادر زاپاتا در فیلم زنده باد زاپاتا برنده اسکار شد. «جاده» فدریکو فللینی و «گوژپشت نتردام» بازی‌های درخشان بعدی او بودند.

کویین اسکار دومش را در سال ۱۹۵۶ برای هشت دقیقه بازی در نقش پل گوگن در «شور زندگی» گرفت؛ اما دهه ۶۰ را باید دهه کویین نامید؛ دهه ای که بازی هایش در  توپ‌های ناوارون، لورنس عربستان و زوربای یونانی، باعث شهرت کم نظیرش او در سراسر جهان شد.

در سال ۱۹۷۵ زمانی که ۶۰ سال داشت نقش حمزه عموی پیامبر اسلام را در فیلم «الرساله» (محمد رسول الله) بازی کرد و سه سال بعد در نقش عُمَر مختار در «شیر صحرا» ظاهر شد. همین‌ دو فیلم‌ بود که‌ اورا به‌ اسطوره‌ای‌ حماسی‌ در تاریخ‌ سینمای‌ شرق‌ و به ویژه میان مسلمانان و ایرانیان تبدیل‌ کرد.

در فیلم‌ «مرثیه‌ای‌ برای‌یک‌ سنگین‌ وزن‌» که‌ در سال‌ ۱۹۶۲ تهیه‌ شد، مشتزنی‌ که‌ کویین نقش‌ او را بازی‌ می‌کرد از «کاسیوس‌ کلی‌» (مشتزن‌ جوان‌ی که‌ بعدها مسلمان‌شد و نامش‌ را به‌ «محمد علی‌» تغییر داد) شکست‌می‌خورد.

او با ۶۰ سال تجربه و بازی در ۳۱۲ فیلم، رکورد بازیگری را شکست. بسیاری از منتقدان، نقش او در فیلم زوربای یونانی (۱۹۶۴) را به یاد ماندنی ترین کار او می‌دانند که اتفاقا این نقش، نقش محبوب او نیز بود.

کارنامه سینمایی اش کارنامه ای بسیار پربار- هم از نظر کمیت و هم از نظر کیفیت- است. مروری بر عناوین برخی فیلم هایش، این ادعا را ثابت می کند:

استاد مرده/ انتقام/ باراباس/ توپ‌های سن سباستین/ جاده/ راه رفتن روی ابرها/ عمر مختار/ شور زندگی/ عیسی ناصری ۱ و ۲/ گوژپشت نتردام/ لورنس عربستان/ انتقام آنجلو/ محمد رسول الله/ عمر مختار شیر صحرا/ گذرگاه/ کاروان‌ها/ باد سخت در جامائیکا/ اسب کهر را بنگر/ زوربای یونانی/ قرارداد مارسی/ آخرین قطار گان هیل/ زنده باد زاپاتا/ باد وحشی است/ توپ‌های ناوارون/ و …

او در طول فعالیت هنری اش، جوایز فراوانی را به خود اختصاص داد:

  • برنده اسکار برای فیلم زنده‌باد زاپاتا در سال ۱۹۵۳
  • برنده اسکار برای فیلم شور زندگی در سال ۱۹۵۶
  • نامزدی گلدن گلوب برای فیلم شور زندگی در سال ۱۹۵۷
  • نامزدی اسکار برای فیلم بادهای وحشی در سال ۱۹۵۸
  • نامزدی بافتا در سال ۱۹۶۳ برای فیلم لورنس عربستان
  • جایزه بهترین بازیگر برای فیلم زوربای یونانی در سال ۱۹۶۴
  • نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر برای فیلم زوربای یونانی در سال ۱۹۶۴
  • نامزدی گلدن گلوب برای فیلم زوربای یونانی در سال ۱۹۶۵
  • نامزدی بافتا برای فیلم زوربای یونانی در سال ۱۹۶۶
  • نامزدی گلدن گلوب برای فیلم راز سانتا ویتوریا در سال ۱۹۷۰
  • برنده جایزه سیسیل ب دومیل در سال ۱۹۸۷
  • نامزدی جایزه امی برای حضور در مجموعه تلویزیونی اوناسیس
  • نامزدی گلدن گلوب برای فیلم تلویزیونی گوتی در سال ۱۹۹۷
  • جایزه شهر هلوا در سال ۲۰۰۱
  • جایزه یک عمر فعالیت هنری در سال ۲۰۰۳

آنتونی کویین، سرخپوست پرشوری بود که هم چون زوربای یونانی، شیره زندگی را می مکید و به راستی زندگی می کرد: بارها عاشق شد و بارها ازدواج کرد؛ با بازی در دو نقش بی نظیر حمزه و عمر مختار محبوب قلوب ایرانیان و مسلمانان شد؛ نقش هایی بسیار سخت و متنوع را بر عهده گرفت و از پس همه برآمد؛ لحظه ای دست از کار نکشید و همیشه مشغول بود (از بوکسوری تا کارگری و از بازیگری تا تهیه کنندگی و نقاشی)؛ … و سرانجام، در سن ۸۶ سالگی، در ژوئن سال ۲۰۰۱ در بوستون درگذشت.

آنتونی کویین

**

زوربای یونانی/ میهالیس کاکوگیانیس/ ۱۹۶۴

زوربای یونانی (Zorba the Greek)

سال ۱۹۶۴، میهالیس کاکوگیانیس کارگردان یونانی، فیلمی را با نام «زوربای یونانی» بر اساس رمانی به همین نام نوشته نیکوس کازانتزاکیس با بازی عالی آنتونی کویین، و بازیگرانی هم چون ایرنه پاپاس و آلن بیتس کارگردانی و اکران کرد که – نه به خاطر کارگردانی متوسطش، بلکه بیشتر به دلیل بازی خیره کننده و ماندگار کویین در نقش زوربا- تاکنون از مهم ترین اقتباس های انجام شده از این رمان استثنایی و بسیار خواندنی است.

«بازیل» (بیتس) نویسنده جوان انگلیسی، عازم کرت است تا معدنی را که از پدر یونانی‌اش به ارث برده بازگشایی کند.

او با «زوربا» (کویین) دهقان درشت جثه یونانی آشنا می‌شود و به عنوان آشپز و معدنچی استخدامش می‌کند. در دهکده‌ای در کرت آنان در هتلی اقامت می‌کنند که مدیرش «مادام هورتنس» (کدرووا) است؛ یک مادام فرانسوی پا به سن گذاشته که «زوربا» با او دوست می‌شود.

در حین شروع به سازمان دهی کار در معدن، آنان با دیگر روستاییان ملاقات می‌کنند، از جمله بیوه جوانی (پاپاس) که در انزوا زندگی می‌کند، «ماوراندونی» (فونداس) فرد سبک مغز روستا که مراقب ملک «بازیل» بوده، و پسرش «پاولو» (وُیاگیس) که دل باختهٔ بیوه است.

اما «زوربا» ناامید نشده است و  این حادثه را یک شوخی بزرگ می‌داند. زوربا مدام به بازیل یادآوری می کند که باید زندگی کرد و با همه خوبی ها و بدی هایش ساخت.

در نهایت، سرخوشی او به «بازیل» هم سرایت می‌کند و هر دو در ساحل می‌خندند و می رقصند. زوربا تاثیر بسیار عمیقی بر بازیل می گذارد و او را به درک تازه ای از زندگی و لذت های آن می رساند.

«زوربای یونانی» از آن دسته فیلم هایی است که به خاطر بازی یک بازیگر و نقش آفرینی او، برای همیشه در ذهن مخاطبان سینما ماندگار شده است. کل بازی کویین در این فیلم و به ویژه سکانس رقص شورمندانه و رهای او در ساحل با موسیقی زیبای میکیس تئودراکیس، از مشهورترین بازی های سینمایی و سکانس های تاریخ سینما محسوب می شود.

در سکانسی از فیلم، زوربا، بازیل را با این جمله ها نصیحت می کند:

ارباب! زندگی یعنی دردسر؛ ولی مرگ یعنی آرامش! آدم زنده باید با شجاعت و مردونگی بره به سمت دردسر!

Print Friendly
لینک خبر : http://www.7sarzamin.ir/?p=7351
    • 7سرزمین
      نویسنده

      سلام… از دقت نظر و تذکرتان ممنونیم… اشاره به نمایش اتوبوسی به نام هوس و نقش کووالسکی که براندو در نسخه سینمایی ایفا کرد، فراموش شده بود که اصلاح شد/ موفق باشید

پاسخ دادن به علیرضا لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *